Audre Lorde , παραδείγματα και φλυαρίες μιας συντάκτριας σε απόγνωση [1]

Της Sara AbuGhazal


//////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

Είναι και πάλι άνοιξη. Δυστυχώς δεν είναι όλοι ερωτευμένοι και τα λουλούδια δεν έχουν ανθίσει ακόμα. [2] . Παρόλα αυτά είναι μια υπέροχη άνοιξη, ο Μουμπάρακ έπεσε, ο Μπεν Άλι εκδιώχθηκε και καθώς η Δαμασκός είναι έτοιμη να εξεγερθεί, οι καρδιές μας χτυπούν βόρεια. Η Βυρηττός μοιάζει μισοάδεια και μισογεμάτη, ένα αντί-σεχταριστικό [3] κίνημα ξεσπά κάθε Κυριακή, με διαμαρτυρίες παντού, και όλοι (και όλες) φωνάζουν πολύ δυνατά ότι το σεχταριστικό σύστημα πρέπει να ανατραπεί.

Τι σχέση έχουν όλα αυτά με μένα (εσένα) ως φεμινίστρια που ζει στο Λίβανο; Τι σημαίνει να πηγαίνω σε αντι-σεχταριστικές συγκεντρώσεις, όπου οι άντρες εμμένουν αυστηρά στις θέσεις τους, όπου κάθε πρόταση σχετικά με γυναικεία δικαιώματα και ισότητα μετατρέπεται είτε σε καβγά μεταξύ ανδρών και γυναικών (η ίδια παλιά τακτική της ανδρικής αδελφοσύνης) είτε ο φεμινισμός γίνεται μια ατζέντα που απειλεί την τύχη της επανάστασης (πατριαρχία μεταμορφωμένη σε εκκοσμίκευση).

Ένα (αληθινό) περιστατικό: ένας «σύντροφος», γεμάτος με μισό-κομμουνιστικό ζήλο, μισό- πατριαρχική δύναμη, και περισσή επιθετικότητα κλείνει εντελώς το στόμα μιας γυναίκας. Τόλμησε να προτείνει ένα σχετικό με τις γυναίκες θέμα για την πορεία, αυτός ουρλιάζει όσο πιο δυνατά μπορεί ότι «σε αυτούς τους επαναστατικούς καιρούς γιατί να συζητάμε ένα γελοίο θέμα όπως τα δικαιώματα των γυναικών», ακούγονται επευφημίες - και περνάμε στο ΕΠΟΜΕΝΟ ΘΕΜΑ ΣΤΗΝ ΑΤΖΕΝΤΑ. (Προχωράνε στο επόμενο θέμα, βλέπω τη γυναίκα να συρρικνώνεται, το πρόσωπό της να γίνεται κίτρινο, τα μάτια της ερμητικά κλειστά αλλά ορθάνοιχτα). Τι κάνεις τότε; Το αυτονόητο: μια δήλωση μέσα στην μούρη τους και φεύγεις, ενώ οι υποτιθέμενοι σύμμαχοί σου, αποστρέφουν το βλέμμα τους από σένα, γίνονται ξένοι· είναι πάλι αυτή η γνωστή έκφραση στο πρόσωπο, όταν ξέρεις ότι σε αγνοούν επίτηδες επειδή έχεις ΔΙΚΙΟ. Ναι, ξέρουν ότι επαναλαμβάνουν την ίδια παλιά ιστορία, όπου η εθνοκρατική-συλλογική επιθυμία είναι κυρίαρχη και η ελευθερία και η χειραφέτηση κάθε μορφής ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ είναι εξ ορισμού ένα μετεπαναστατικό ζήτημα, οπότε γιατί να εκφραστεί τώρα;

Συμπέρασμα από το περιστατικό: Ποια είναι η κατάσταση των γυναικών στην Αίγυπτο μετά την επανάσταση;

3adi (είναι φυσικό), [4] συμβαίνει ξανά και ξανά. Συμβαίνει παντού, συμβαίνει σε όλες μας. Συνέβη παντού και σε όλες μας στο παρελθόν.

Έχω εμμονή με τη γνώση. Το καταλαβαίνω κάθε φορά που μιλάω. Καμιά φορά προτιμώ να μην συμμετέχω καθόλου στις συναντήσεις αλλά να στέλνω ένα προηχογραφημένο μήνυμα για να παιχτεί αν οι άνθρωποι θέλουν να ακούσουν αυτό που έχω να πω. Αυτό το μήνυμα θα έλεγε ότι χρειάζεται να παραγάγουμε γνώση, και ξέρω ότι δεν είναι πολύ cool , και απέχει από την εικόνα της ριζοσπάστριας φεμινίστριας που σπάει την πατριαρχία με ένα σφυρί· δεν σας ενθαρρύνει να βγείτε στο δρόμο και να φωνάξετε. Τι θα φωνάζατε; «Παραγωγή Γνώσης Τώρα!»; Είναι βαρετό και εύκολα χαρακτηρίζεται ως ελιτίστικο. Αλλά δεν είναι. Η γνώση έχει απαχθεί από την ελίτ, και εγώ (εσύ) την επανακτώ, γιατί (εγώ) εσύ έρχεσαι από το περιθώριο, χωρίς προνόμια, από τον πάτο της κοινωνικο-οικονομικής πυραμίδας. Θέλω να παραγάγω γνώση γιατί έτσι επιζώ, και έτσι βρίσκω τις προγόνους μου (σου) στις ριζοσπαστικές ιδέες που δεν συμμορφώνονται, σε εκείνες που ήρθαν πριν από εμένα (εσένα). Είναι ο μοναδικός τρόπος που μπορώ να πω: όπως και αν μας αποκαλούν, είτε φεμινίστριες είτε γυναίκες με διαρκές προεμμηνορροϊκό σύνδρομο, είτε σεπαρατίστριες είτε αυτές που μισούν τους άντρες, είτε λεσβίες με φαλλικό κόμπλεξ ή επιθετικές σκύλες που χρειάζονται μαθήματα διαχείρισης θυμού εγώ μπορώ να πω πως ό,τι και να 'ναι αυτό που λέω δεν το επινόησα εγώ, εγώ απλώς προσθέτω κάτι, το διαμορφώνω με βάση την εμπειρία μου, αυτές οι αδικίες και οι πόλεμοι ενάντια στην γυναικεία ύπαρξη και το γυναικείο σώμα γίνονται εδώ και εκατοντάδες χρόνια, και οι αδελφές μου, οι προγονές μου έχουν μιλήσει για αυτό και μου έχουν μεταδώσει μια γνώση. Ο φεμινισμός και η επίγνωση της κατάστασης των γυναικών και της θέση τους σε παγκόσμιο, τοπικό και ιστορικό πλαίσιο υπήρχε πάντα. Και εγώ (εσύ) είμαστε φορείς αυτής της γνώσης, και συνεχίζουμε ώστε να ολοκληρωθεί η γνώση αυτή, μέχρι να είναι πλήρως ορατή και κατανοητή. Το δικό μου (σου) αίσθημα αδικίας δεν είναι διαφορετικό από το αίσθημα των προνομίων που απολαμβάνουν οι φορείς της πατριαρχίας και τα οποία συνεχίζουν να αναπαραγάγουν μέσω διάφορων ιδεολογικών κατασκευών και δραμάτων, έτσι ώστε να μην χάσουν ποτέ τα προνόμιά τους.

Στις καθημερινές μου υπερβολές μια φίλη μου θυμίζει την Audre Lorde , και αν δεν μου την θυμίσει εκείνη η Audre Lorde μου θυμίζει τον εαυτό της. Γιατί αναφέρω μια Αμερικανίδα (μαύρη λεσβία) φεμινίστρια; Γιατί έτσι συνδέονται οι αγώνες και παράγεται η γνώση; Γιατί η Audre Lorde είναι μια χρονοκάψουλα σε μορφή γνώσης. Το έργο της εξέθεσε τις σιωπές και τη μάχη εξουσίας εντός του φεμινιστικού κινήματος, και το έργο της έκανε όλες αυτές που ζούσαν στο περιθώριο αυτού του κινήματος (στο οποίο ηγούνταν λευκές μεσοαστές) να διεκδικήσουν χώρο και να συνδέσουν τη φυλή, τη σεξουαλικότητα και την τάξη με το φύλο και τη δικαιοσύνη. Εδώ στην Βυρηττό, πρέπει να μάθουμε τα πάντα, να διαβάσουμε τα πάντα, αλλά και να φτιάξουμε κάτι δικό μας. Κυρίως όμως, πρέπει να προσέξουμε πολύ τα παραδείγματά μας καθώς και να προσέχουμε όταν τοποθετούμε τα πράγματα σε άλλο πλαίσιο (πάντα είμαστε εκτός πλαισίου στα μάτια της πατριαρχίας). Γιατί τα παραδείγματα είναι ιδέες σε ένα πλαίσιο, και το όποιο πλαίσιο είναι εξίσου σημαντικό με τις ιδέες και αυτό σημαίνει ότι πρέπει τώρα, σήμερα και στον πυρήνα της ύπαρξης μας να πάρουμε τους εαυτούς μας πολύ στα σοβαρά, και αυτό σημαίνει να ανασυνταχθούμε, να μιλάμε συχνά μεταξύ μας, και να κάνουμε πολιτική για αυτό. Πρέπει να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε την αξία της καθεμίας από εμάς, συνειδητοποιώντας ότι οι αγώνες μας συναντώνται.

Είναι άνοιξη και είμαι σε απόγνωση. Θέλω να παραγάγω γνώση. Θέλω οι αδελφές μου να έρθουν και να ενωθούν μαζί μου ρωτώντας με «πως μπορεί αυτή η γνώση να είναι κομμάτι του αγώνα και της επανάστασής μας;», «πως μπορεί αυτή η γνώση να μας απελευθερώσει;».

________________________________

[1] από το φεμινιστικό περιοδικό sawt al niswa
http://www.sawtalniswa.com/2011/03/audre-lodre-quote-mining-and-rambles-from-an-editor-in-despair/

[2] E.E Cummings, «who knows if the moon's»
http://www.americanpoems.com/poets/eecummings/361
σ.τ.qv. πιθανώς καλύτερες μεταφράσεις του αποσπάσματος να κυκλοφορούν στα ελληνικά.

[3] σ.τ.qv. Το κράτος του Λιβάνου είναι οργανωμένο με βάση τον διαχωρισμό των θρησκειών και η διακυβέρνηση σε μεγάλο βαθμό αφορά την διαχείριση των σχέσεων μεταξύ διαφορετικών θρησκευμάτων. Η κοινωνία είναι οργανωμένη σε θρησκευτικές κοινότητες, οι οποίες εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο (18 αναγνωρισμένες επίσημες θρησκείες). Υπάρχουν αξιώματα που είναι υποχρεωτικό να καταλαμβάνονται από ανθρώπους με συγκεκριμένη θρησκεία. Αυτή η δομή είναι διαπερνά τους θεσμούς (για παράδειγμα στρέιτ ζευγάρια, από διαφορετικές θρησκείες δεν μπορούν να παντρευτούν. - μόνο τα γκέι μπορούν -αστείο) αλλά και στην κοινωνία γενικότερα. Το αντι-σεχταριστικό κίνημα διεκδικεί αυτό που λέγετε εκκοσμίκευση, δηλαδή το διαχωρισμό κράτους και θρησκείας.

[4] it's normal, είναι φυσικό